Jeszcze przed maturą należała do kółka teatralnego w Domu Kultury na warszawskim Żoliborzu (wraz z nią uczęszczali tam Stanisława Celińska i Andrzej Seweryn) oraz do kabaretu studenckiego "Bufor" prowadzonego przez Macieja Szweda. Z tym właśnie kabaretem zdobyła swoją pierwszą nagrodę za interpretację piosenki - prestiżową "Nagrodę Czerwonej Róży".

Później był kabaret "Studium Nauczycielskiego" (tam kształciła się na nauczycielkę wychowania muzycznego i nauczania początkowego czyli klasy 1-4). Na szczęście dla polskiego kabaretu nie zagrzała długo miejsca jako belfer. Porwał ją klub studencki "Stodoła", gdzie przez 6 lat szlifowała formę występując w głównych rolach w tamtejszym kabarecie. Były to czasy, kiedy "chodziło się" na Jodłowską i na przedstawienia "Cicho, bo przyjdzie Zdzicho", "Kto to wie" - pierwszy musical w ruchu studenckim z kreacja Andrzeja Rosiewicza, "Wilkołak" - rock opera z muzyką Krzysztofa Knittla, "O, jak mi dobrze w pomarańczowym jest" - autorstwa Marcina Wolskiego, Macieja Szweda i wspaniałego mima Marka Gołębiowskiego. Muzykę napisał "nadworny kompozytor" stodolany - Krzysztof Knittel.

W programie tym występowała również Magda Umer.

"Telefon Zaufania" - program w reżyserii Macieja Wojtyszko obsypany nagrodami na FAMIE w 1971 roku - Trójząb Neptuna.

Druga połowa lat 70-tych to występy w kabarecie czarnego humoru Macieja Zembatego "Dreszczowisko" u boku Tadeusza Chyły, Magdy Umer, Krzysztofa Knittla i początek współpracy z pianistą, aranżerem i znakomitym kompozytorem większości piosenek Macieja Zembatego Januszem Bogackim. W tym czasie Elżbieta kończy wydział piosenkarski w Szkole Muzycznej im. F. Chopina przy ulicy Bednarskiej w Warszawie.

Na początku lat 80-tych przez kilka lat występowała w programie "Chirurgia zakaźna" wraz z Bohdanem Smoleniem, kabaretem "Długi" napisanym i wyreżyserowanym przez Krzysztofa Jaślara.

W okresie "wybuchu" Solidarności powstał kabaret-widowisko pod tytułem "Ludzie, zrobili was w konia, Ed". Warto wspomnieć, że program ten został napisany specjalnie dla Elżbiety Jodłowskiej przez Zenona Laskowika. Zaprosiła ona do współpracy w tym programie Krzysztofa Litwina z "Piwnicy pod baranami" i znakomity zespół jazzowy "Sami Swoi". Spektakl ten grany był na terenie całego kraju w największych salach widowiskowych. Druga połowa lat 80-tych to współpraca i wspólny program z kabaretem "Kapota" z Łodzi. Spektakl "Stara prawda w Nowym Świecie" w choreografii Janusza Józefowicza okazał się najlepszy na Ogólnopolskim Przeglądzie Programów Estradowych w Rzeszowie w '87 roku. W latach 1989 do 1996 Elżbieta Jodłowska mieszkała w USA, w Los Angeles, gdzie założyła i prowadziła bardzo popularne w środowisku polonijnym "Radio Ela". Występowała też z własnymi koncertami na terenie całych Stanów, oraz w muzycznym widowisku teatralnym reżyserowanym przez Barbarę Krafftówną "Kram z piosenkami".

W 1996 roku Elżbieta Jodłowska definitywnie wróciła do kraju i na scenę polską. Od czasu powrotu zaczęła współpracę z "Babskim kabaretem", gdzie występuje do dziś wraz z Krystyną Sienkiewicz i Bożeną Dykiel. Współpracowała lub wspólpracuje także z Laurą Łącz, Janiną Jaroszyńską i niemal wszystkimi znakomitościami sceny estradowej w Polsce.


Nagrody:

W przebiegu swojej kariery estradowej wielokrotnie zdobywała laury na festiwalach i przeglądach. W uzasadnieniu podkreślano wysoki poziom wykonawczy, kunszt aktorski, wspaniały, mocny głos i temperament. Ceniona była zarówno przez krytyków, środowisko artystyczne jak i przez publiczność i dziennikarzy, którzy na jednym z Festiwali Opolskich przyznali jej swoją nagrodę (rok 1976).

Na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie zdobyła jedno z czołowych miejsc przegrywając z Marylą Rodowicz i Markiem Grechutą.

Z recitalami, programami kabaretowymi i innymi koncertami występowała w amfiteatrach, i małych salkach klubawych.Współpracowała z orkiestrami Polskiego Radia pod dyr. Debicha i Rachonia.Nagrała kilkadziesiąt piosenek, pisali dla niej najwybitniejsi autorzy i kompozytorzy: Magda Czapińska, Marcin Wolski, Zenon Laskowik, Maciej Szwed, Marek Grechuta, Wojciech Młynarski, Agnieszka Osiecka, a ostatnio Artur Andrus i Katarzyna Lengren.

Brała udział w kilkudziesięciu a może kilkuset koncertach lub widowiskach telewizyjnych. Przez kilka lat współpracowała z TV Kraków i Szczecin. Nagrała kilka recitali telewizyjnych, występowała w kabareciku Olgi Lipińskiej, zagrała w kilku filmach fabularnych: "Krzak gorejący", "Nie będę cię kochać", "Miś" i w telewizyjnym muzycznym przedstawieniu "Jadzia wdowa"

Dla Polskich Nagrań nagrała płytę długogrającą, wydała też CD live. Jej nagrania znajdują się na płytach zbiorczych Radiowej Trójki, wspomnieniowych nagrań z FAMY.

Występowała w ZSRR - trasa koncertowa z jazzowym zespołem "Sami Swoi", trasa koncertowa z kabaretem Jana Pietrzaka - objazd po kilkunastu krajach Europy, Szwecja, Ameryka.

Wyreżyserowała w Teatrze Dramatycznym widowisko z okazji 40-o lecia "Stodoły".

Do dziś Elżbieta Jodłowska jest entuzjastycznie przyjmowana przez publiczność, program który proponuje jest dowcipny i aktualny, a jej vis comica ciągle wywołuje salwy śmiechu. Elżbieta z powodzeniem może występować solo lub w programie "Babskiego kabaretu" z Krysią Sienkiewicz i Bożeną Dykiel.

Obecnie występuje na terenie całego kraju w spektaklu swojego autorstwa - ,,Klimakterium... i już". Sztuka miała swoją premierę w październiku 2006 r. w warszawskim Teatrze Rampa. Od tamtej pory bije rekordy popularności. Do końca 2010 r. zagrano ponad 1200 spektakli. Elżbieta Jodłowska zagrała także w serialu ,,Brzydula", gdzie wcieliła się w postać Janiny Dąbrowskiej, sąsiadki Cieplaków. Aktorkę możemy również podziwiać w serialu ,,Na wspólnej" w roli Haliny Kuczki, właścicielki zakładu gorseciarskiego, mieszczącego się na ulicy Wspólnej. Wspaniałą postać stworzyła w sztuce ,,Jak stać się żydowską matką w dziesięć praktycznych lekcji", która grana jest w Teatrze Rampa w Warszawie.